Ιατρείο Περιοδοντολογίας και Εμφυτευμάτων
Ιωάννης Α. Θεοδωρόπουλος Περιοδοντολόγος, DDS MSc

Αιτιολογία Υποχώρησης των ούλων

Η Περιοδοντίτιδα είναι η βασική αιτία υποχώρησης των ούλων, αφού καταστρέφει το σύνολο των περιοδοντικών ιστών. Υπάρχουν όμως πολλές περιπτώσεις, ειδικά σε νέα άτομα που η υποχώρηση δεν οφείλεται σε περιοδοντίτιδα.

Μπορεί να εμφανίζεται σε ένα ή περισσότερα δόντια και να έχει ποικίλλη βαρύτητα. Δύο είναι οι βασικές αιτίες της υποχώρησης, υφίζησης όπως λέμε των ούλων.

Η πρώτη είναι η ανατομή κατασκευή. Υποχώρηση των ούλων παρουσιάζεται κατά κύριο λόγο σε άτομα με αυτό που ονομάζουμε «λεπτό βιότυπο περιοδοντίου». Σε αυτή την περίπτωση, τα ούλα είναι ιδιαίτερα λεπτά σε πάχος, ενώ και το κόκαλο που βρίσκεται από μέσα, ανάμεσα στα ούλα και την ρίζα του δοντιού είναι και αυτό πολύ λεπτό ή μπορεί και να λείπει τελείως.

Η δεύτερη αιτία είναι κατά κανόνα ο μηχανικός τραυματισμός των ούλων, συνήθως από κακή χρήση ή λανθασμένη επιλογή οδοντόβουρτσας. Άλλοι μηχανικοί παράγοντες μπορεί να είναι συνήθειες κάποιων ατόμων, η ορθοδοντική θεραπεία κ.α.

Όταν εμφανιστεί υφίζηση των ούλων, συνήθως στο σημείο αυτό συσσωρεύεται δευτερογενώς περισσότερη μικροβιακή πλάκα, με επακόλουθο φλεγμονής των ούλων. Αυτό καθιστά τα ούλα περισσότερο ευάλωτα και κατά συνέπεια η υφίζηση επιδεινώνεται.

Η αντιμετώπιση των υφιζήσεων είναι πάντοτε σε πρώτο χρόνο να ελέγξουμε τους παράγοντες τραυματισμού της περιοχής. Πάντοτε εκπαιδεύουμε τον ασθενή σε αποτελεσματικό βούρτσισμα της περιοχής χωρίς όμως να τραυματίζει τους ιστούς. Ακολουθεί η θεραπεία της φλεγμονής των ούλων και σε δεύτερο χρόνο, εφόσον χρειάζεται, χειρουργική διευθέτηση της υφίζησης.

Χειρουργική κάλυψης της απογυμνωμένης ρίζας ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Όταν αισθητικά είναι ορατή
  • Όταν η απογυμνωμένη ρίζα εμφανίζει ευαισθησία, π.χ στο κρύο, ζεστό, γλυκό.
  • Όταν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τερηδονισμού της ρίζας.
  • Όταν η υφίζηση δυσκολεύει τον ασθενή στην αποτελεσματική απομάκρυνση της μικροβιακής πλάκας.

Υπάρχουν διάφορες τεχνικές για την κάλυψη της ρίζας και η επιλογή της κατάλληλης φυσικά εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. Συνήθως εφαρμόζεται η εφαρμογή μοσχεύματος συνδετικού ιστού, όπου με λεπτή χειρουργική διαδικασία παίρνουμε λεπτό μόσχευμα από την υπερώα (ουρανίσκο) του ασθενούς και στερεώνεται κατάλληλα πάνω στην απογυμνωμένη ρίζα.

Τα ούλα της περιοχής παρασκευάζονται ώστε να καλύψουν το μόσχευμα. Η παρακολούθηση και η τήρηση των οδηγιών στη συνέχεια εγγυώνται την σταθερότητα του αποτελέσματος.